De allerlaatste dag van onze reis! Ongelofelijk! We zitten op dit moment nog in een internetcafe in Singapore. Het is hier nu 15.00 uur. Vannacht om 23.59 uur vliegen we vanaf Singapore Changi Airport naar Frankfurt. Daar komen we 5.50 uur aan, waarna we overstappen, om uiteindelijk 9.40 uur in Munster (Dtsl) te landen.
Drie maanden lang hebben we het leven en de cultuur van Zuidoost Azie mogen beleven. In die tijd hebben we, denk ik, een goede indruk gekregen van het leven in Zuidoost Azie. Het is een gebied met vele uitersten. Een aantal streken zijn nog erg authentiek, zoals de betrekkelijke rustige plaatsen Kanachaburi (The Bridge over the River Kwai) en Chiang Mai (waar veel backpackers naartoe trekken, maar dat toch redelijk z’n charme en eigenheid heeft behouden). Daarnaast hebben we wereldsteden bezocht als Kuala Lumpur en Singapore, die zo modern, westers en ontwikkeld zijn. Nederland zou nog het een en ander kunnen leren van de organisationele capaciteiten en multiculturele diverstiteit van deze steden.
Vooral de mengeling van culturen en de manier waarop zij met elkaar samenleven, is mij hier erg positief opgevallen. Daarnaast is alles tot in de puntjes geregeld. Er ligt geen vuiltje op straat (echt waar, geen enkele!), de metro’s zijn super schoon, richtingen en straten worden goed aangegeven; logisch ook... er is weinig dat je mag doen zonder een fikse boete te krijgen. Je mag niet eten en drinken in de metro’s (boete!), je mag niet straten oversteken zonder het gebruik van een zebrapad (boete!), je mag niet kauwgom op straat gooien (boete!) en niet te opzichtig vozen in het openbaar (boete!). We durfden nog net wel te ademen (het zal ons namelijk niet overkomen dat we tijdens onze laatste dagen opnieuw een flinke boete krijgen).
Ook het grote verschil tussen rijk en arm is opvallend aanwezig in Zuidoost Azie. In de grote steden hebben we ongelofelijk veel dure auto’s zien rondrijden (Emiel zat in ieder geval soms met de tong uit de mond te staren naar het verkeer), daarentegen hebben we ook nog veel armoede gezien. Vooral in Cambodja was dat erg zichtbaar. Toen we net de grens gepasseerd waren, smeekten de kinderen al bij ons voor een beetje eten of drinken. Het was soms erg confronterend, maar deze uitersten zijn hier wel de realiteit.
Na drie maanden rondreizen zijn we echt een geweldige ervaring rijker! We hebben aan adembenemende witte zandstranden gelegen, in helderblauwe zeeen gezwommen en gesnorkeld, prachtige natuur gezien, wereldsteden bezocht en geweldige culturen en mensen leren kennen. Het was geweldig! Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan, en de tijd van gaan, is nu gekomen. Of... het mooie van weggaan, is thuiskomen. Of... gooi er nog maar een paar andere cliches tegenaan (die vaak nog waar zijn ook). Hoe dan ook: morgenvroeg zien we onze familie weer: JOEHOE!
En nogmaals, bedankt voor alle lieve berichtjes die ik de afgelopen periode gekregen heb! Super!
Veel liefs Elisa
Hadden Mar en ik wat moeite mee haha, hoop dat het jou beter vergaat! Liefs Annemieke
haha.
Ik ben blij voor je dat de reis zo'n succes was! Nog even de terugvlucht en dan weer je familie en vrienden zien. Veel plezier en we kletsen snel een keer bij.
x Jorieke